رضوی قمی حسن

[ویکی نور] «سید حسن رضوی قمی» فرزند سید عزیزالله، عالم، فقیه و ادیب امامی است که در سال 1283ق دیده به جهان گشود.
محل تولد ایشان، مشخص نشده اما می دانیم که در سال 1313ق، در تهران، در بحث و درس علامه سید عبدالکریم لاهیجی شرکت کرده است. سپس به نجف مهاجرت و در محضر شیخ الشریعه اصفهانی، تلمّذ نموده و از ملا محمد کاظم خراسانی بهره ها گرفته است.
او در حدود 1326ق به قم رفت و در 1331ق به حج مشرف شد و در بازگشت، ساکن تهران گردید و به انجام وظائف شرعی مشغول گشت.
از آثار این عالم جلیل القدر، می توان به کتب زیر اشاره کرد:
1- تقریرات دروس استادان خود در فقه و اصول با تصرفات و تحقیقات

💡 در این کمیته سید ضیاء الدین حاج سید جوادی، جلالی موسوی، سید محمود طالقانی، غروی و حضرات رضوی قمی، شیخ آقا بزرگ تهرانی و رسولی و… فعالیت می‌کردند.

💡 محمدباقر بهبهانی مقدمات، ادبیات، حدیث و معقول را نزد پدرش و دیگر استادان اصفهان فراگرفت. پس از درگذشت پدرش به نجف رفت و در محضر سید محمد طباطبایی بروجردی و سیدصدرالدین رضوی قمی همدانی، به کسب علوم نقلی و عقلی پرداخت و مدارج عالی علوم اسلامی را طی کرد. آن گاه نجف را به قصد بهبهان ترک کرد.