رزان رزان

رزان رزان. [ رَ رَ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) رنگارنگ:
تا بامداد سوی رز آمد خزان خزان
شد بر مثال دست بریشم رزان رزان.لامعی.

رنگارنگ

💡 از چهره بیارای رخ مسکن و مسند در کاسه زر ریز ز خم آب رزان را

💡 شد وزان سوی رزان باد خزان باز وزان گشت زرد از غم بی برگی خود رنگ رزان

💡 مستی نیاورد دگر آب رزان اگر افتد ز عکس رای تو یک لعمه برغمام

💡 هست فرزند رزان لیکن ز عکس و روشنی آفتابش هست عَمّ و ماهتابش هست خال

💡 بهار ار نبودی خزان کی شدی؟ چنین زرد روی رزان کی شدی؟