ذات ابواب

لغت نامه دهخدا

ذات ابواب. [ ت ُ اَب ْ ] ( اِخ ) موضعی است در باب القریتین براه مکه و آن قریه ای است طسم و جدیس را. یاقوت ازاصمعی و او از ابوعمروبن العلاء روایت کند که گفت، در ذات ابواب درمهائی یافت شد هر یک بوزن شش درهم و دو دانگ از دراهم ما. و من به یابندگان آن دراهم گفتم آنها را بمن دهید و بوزن آن درهم ستانید. گفتند ما بیم داریم چه ما باید این یافته ها را بسلطان دهیم.

جمله سازی با ذات ابواب

💡 ز رسم فرخش اسباب مهتری جامع ز ذات کاملش ابواب سروری مفصل