💡 در اشکور بجز مردآزما (غیرانسانی که بیشتر در سرزمینهای کُردنشین وارد قصهها و افسانهها شده) و گلیمگوش (که حاصل تخیلات کوچنشینان عشایر است) از بقیه مظاهر به وفور، برای ترساندن کودکان استفاده میشدهاست. حتی در داستانهای عامیانه روستایی، کسانی مدعی دیدن این موجودات فرازمینی یا غیرانسانی بودهاند. در اشکور و برخی از مناطقِ قشلاقی گیلان به دوالپا، یَهلنگ گفته میشود. موجودی که تنها یک پا دارد و از هیکلی چند متری برخوردار است. یهلنگ با همان یک پای خود در هر گام، حدود یکصد متر مسیر را میپیماید. برخی از چوپانان جنگلنشین روستاهای قشلاقی گیلان و ییلاقی اشکور مدعی روبرو شدن با یهلنگ شدهاند. به گمان من بازی نور و سایه بر اثر برافروختن آتش در میان جنگل و ایجاد سایههای هراسانگیز درختان سبب پیدایش چنین موجود فراقدرتی شدهاست.