دل بهم خوردن

دل بهم خوردن. [ دِ ب ِ هََ خوَر / خُر دَ ] ( مص مرکب ) حال تهوع پیدا کردن. ( فرهنگ عوام ). تهوع. استفراغ. اشکوفه افتادن.

حال تهوع پیدا کردن.

💡 من از دل این غار و تو از قله آن قاف از دل بهم افتیم و به جانانه بگرییم

💡 از بس نوای غم که من و دل بهم زدیم صد زخمه بیش سوخت ولی هم بساختم

💡 سیرت و سان دلم بود بطفلی غم دوست پیرم و دل بهمان سیرت و سانست که بود

💡 کلیم دل بهمین قرب بیوصال منه چه شد که در پس دیوار گلستانی هست

💡 محرم شدم بعشق و جهان شد مرا حرم لبّیک عاشقی زدم از جان و دل بهم.