دغل دار

دغل دار. [ دَ غ َ ] ( نف مرکب ) دغل دارنده. دارنده دغل. ناسره دار. که سیم یا زر تقلبی دارد. || توسعاً، مکار و فریبنده: این رافضیان همه دغل دارانند. ( کتاب النقض ص 428 ).

دغل دارنده.

💡 میزان عدل آورده است آن مه برای مشتری قلب و دغل بگذار اگر داری سر بازار او

💡 ای بس دغل‌فروشان در بزم باده‌نوشان هش دار تا نیفتی ای مرد نرم و ساده

💡 تو چه داری غیر ادبار، ای دغل ما چه پنهان کرده‌ایم اندر بغل