کلمهی «خوش آورد» در زبان فارسی به معنای فردی است که تقدیر با او موافق است و هر آنچه برایش رخ میدهد، نیکو و سودمند است، بهطوریکه زندگی برای او به خوبی پیش میرود. این واژه در متون ادبی و اخلاقی به کار میرود و بیانگر بخت و اقبال نیک، سازگاری تقدیر و همراهی قضا با فرد است. خوش آورد بودن نشاندهنده افرادی است که در مسیر زندگی با موفقیت، فرصتها و نتایج مطلوب روبهرو میشوند و امور برایشان خوشایند و سازگار پیش میرود. این ویژگی گاهی با احساس رضایت، آرامش و خوششانسی همراه است و افراد دیگر نیز به دلیل نیکبخت بودن او، احترام و تحسین نسبت به او دارند. در کاربرد گسترده، این واژه میتواند به زندگی شخصی، حرفهای یا اجتماعی فرد اشاره کند که همه چیز برای او به نفع و به نحو مطلوب جریان دارد. از نظر معنایی، «خوش آورد» با مفاهیمی چون خوششانس، نیکبخت، بختیار و همقضا همخانواده است و همواره بار مثبت و ستایشآمیز دارد. به این ترتیب، این واژه تصویری از فردی ارائه میدهد که در مسیر زندگی با همراهی تقدیر و بخت نیک، موفقیت و خوششانسی را تجربه میکند.
خوش اورد
لغت نامه دهخدا
( خوش آورد ) خوش آورد. [ خوَش ْ / خُش ْ وَ ] ( ص مرکب ) آنکه خوب می آورد. آنکه تقدیر با او موافق است. آنکه قضا او را مفید است و هرچه او را پیش می آید نیکوست.
جمله سازی با خوش اورد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فکرت بنده چو معنی خوش آورد به دست طبع زودش بر مدح تو کند منتخبی
💡 خبرهای خوش آورد از عزیزش تهی از خویش و پر کرد از عزیزش
💡 دگر بویهای خوش آورد باز که دارند مردم به بویش نیاز
💡 همه او کرد گفتار از بد ونیک حقیقت آب خوش آورد در دیگ