خط سمت

خط سمت. [ خ َطْ طِ س َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نزد ارباب هیئت خطی است که دو نقطه سمت را بیکدیگر اتصال می دهد. ( یادداشت بخط مؤلف ).

نزد ارباب هیئت خطی است که دو نقطه سمت را بیکدیگر اتصال می دهد.

💡 خورشید کسب روشنی از نور او کند کز سمت طوس مطلع خورشید خاور است

💡 بر سمت غباری که ز جولان تو خیزد چون باد خورد شیر علم شیر ژیان را

💡 گر آفتاب نه بر سمت طاعت توبود برون کشند نجوم ازمیان انجمنش

💡 چشم مسافران ظفر نیست بر قدر بر سمت ظل رایت و گرد سپاه اوست

💡 گفت زامرت ای خدای بی نیاز آفتاب از سمت مغرب گشت باز

💡 با رفیقی روزی از بهر شکار شد برون از ره به سمت کوهسار