حکم جزئی

[ویکی فقه] حکم جزئی (ابهام زدایی). حکم جزئی ممکن است در معانی ذیل به کار رفته باشد: • حکم جزئی (منطق)، یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق، به معنای حکم متعلق به برخی از افراد موضوع• حکم جزئی (اصول)، احکام مختص مکلّف یا مکلّفان خاص و دارای کاربرد در علم اصول فقه
...
[ویکی فقه] حکم جزئی (منطق). حکم جزئی یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای حکم متعلق به برخی از افراد موضوع است.
اگر در قضیه ای، حکم جزئی باشد آن قضیه جزئیه خواهد بود که در آن به برخی از افراد موضوع کلی حکم شده است و لفظی که جزئیت حکم را بیان می کند بعضی، برخی، پاره ای و نظایر آن است. برهمین منوال، اگر در قضیه ای حکم کلی باشد، به این معناست که موضوع قضیه کلی است و حکم به همه افراد موضوع تعلق گرفته است و لفظی که کلیت حکم را بیان می کند کل، همه و هر و نظایر آن است و اگر حکم به شخص خاصی تعلق گرفته باشد آن را «حکم شخصی» نامند.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منبع ذیل استفاده شده است:• خوانساری، محمد، منطق صوری.

💡 در دادگاه بدوی به ریاست ابوالقاسم صلواتی و پس از محاکمه‌ای که جزئیات آن مشخص نیست، زاغری به پنج سال زندان محکوم شد. ریچارد رتلکیف، همسر زاغری، گفته بود به حکم صادر شده اعتراض خواهند کرد. نازنین زاغری یکی از چندین اعتصاب غذای خود را شروع کرد و پنج روز بعد اعتصاب غذایش را شکست.

💡 گزاره‌ای است که موضوع آن کلّی است و طبیعت و مفهوم ذهنی موضوع، مورد نظر است، نه افراد و مصادیق خارجی آن. در حقیقت این گزاره‌ها چنین هستند: «مفهوم الف ب است.». برای این نوع گزاره‌ها می‌توان مثال‌هایی زد؛ مانند: «دماوند جزئی است.»، «حیوان اعم از جسم نیست.»، «کوه طلا بدون مصداق است.»، «انسان کلی است.». «دماوند»، «حیوان»، «کوه طلا» و «انسان» موضوع گزاره‌های فوق می‌باشند؛ اما با توجّه به حکمی که دربارهٔ هر یک از آن‌ها بیان شده، می‌فهمیم که در هر گزاره، مفهوم موضوع مورد نظر می‌باشد. این نوع گزاره بیشتر در منطق و فلسفه به کار می‌رود.