حشر منافقان

[ویکی فقه] حشر منافقان (قرآن). نَفَق، ایجاد سوراخى در زمین است که راه رهایى داشته باشد -همانند سوراخ موش -
حشر جمعى منافقان، براى محاکمه در قیامت:یَوْمَ یَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِیعاً فَیَحْلِفُونَ لَهُ کَما یَحْلِفُونَ لَکُمْ وَ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلى شَیْ ءٍ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْکاذِبُونَ.
مجادله/سوره۵۸، آیه۱۸.
۱. ↑ فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۵، ص ۱۷۷، «نفق».
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳۱، ص۱۱۱، برگرفته از مقاله «حشر منافقان».
...

💡 اما در مدينه حكومت قدرتمند اسلامى استقرار يافت و اقتدر مسلمانان به ويژه پس از جنگپيروزمند بدر، روزافزون و چشمگير شد به گونه اى كه بسيارى از بزرگان مدينهبراى حفظ منافع موروثى خود، با اسلام سازش ‍ كردند، همانند عبدالله بن ابى بنسلول، سركرده منافقان مدينه كه اندكى پيش از ورود اسلام به مدينه، قوم اوزمينه زمامداريش را فراهم مى ساختند. بنابراين، پيدايش نفاق به طور گسترده،معلول شرايط خاص ‍ دوران مدينه است؛ شرايطى كه موجب شد آيات فراوانى از سورههاى مدنى (كه پس از سوره بقره و بعد از جنگ بدرنازل شده است، مانند: انفال، آل عمران، احزاب، نساء، حديد، حشر، منافقون، تحريم،فتح و توبه ) (72) به منافقان و افشاى نقشه ها و دسيسه هاى تخريبى آنان وروابط پنهانى كه براى شكست نهضت اسلامى با يهوديان مدينه داشتند، اختصاص يابد.