حریف ازار

( حریف آزار ) حریف آزار. [ ح َ ] ( نف مرکب ) آنکه هم پیشه یا هم قمار یا هم کشتی یا ندیم خود را آزار دهد.

( حریف آزار ) آنکه هم پیشه یا هم قمار یا هم کشتی یا ندیم خود را آزار دهد

💡 هجر تا آمد کلیم خسته دل تسلیم کرد می شناسد طاقت خود را حریف آزار نیست

💡 شادی برد نیرزد به حریف آزاری بیش برد آن که درین دایره نقش کم زد

💡 چو کرد بختم محبوس در حصار فراق نمود چرخ ستم پیشه حریف آزار