حدیث صحیح ادنی

[ویکی فقه] حدیث صحیح ادنی، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و روایتی است که اتصاف جمیع یا بعضی راویان آن به وصف صحّت از طریق ظن اجتهادی ثابت شود.
اندیشمندان علوم حدیث درباره این اصطلاح، تعاریف ذیل را ارائه داده اند:۱- حدیثی است که اتصاف جمیع راویان به وصف صحت به ظن اجتهادی باشد یا اتصاف بعضی از راویان به وصف صحت، به ظن اجتهادی و اتصاف بقیه به ظن معتمد، علم یا شهادت دو عادل باشد.۲- حدیثی است که وثاقت یک نفر یا همه راویان زنجیره آن به ظن اجتهادی تحقق یابد.از این واژه به روایت صحیح ادنی، خبر صحیح ادنی و صحیح ادنی نیز تعبیر می شود.
سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۵۹.
۱. ↑ سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۵۹.
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «حدیث صحیح ادنی»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۶/۲۹.
...

💡 مفهوم احیای اسلامی بر اساس یک حدیث صحیح (سخن منسوب به پیامبر اسلام ) است که توسط ابوداود به روایت ابوهریره نقل شده است :

💡 مرحوم شیخ شلتوت نیز، همین عبارات را دربارهٔ تواتر آورده‌است (الإسلام عقیدة وشریعة ص۵۹) شیخ غزالی در ادامه با تفکیک قائل شدن بین سند صحیح و حدیث صحیح، صرف داشتن سند صحیح برای حدیث را ملاک ندانسته و با اشاره به نقد متن حدیث می‌نویسد: «الحدیث الصحیح الآحادی لیس مقطوعا بصحته سواء أکان فی الصحیحین أو غیرهما: [متن]حدیث [با سند]صحیح، قطعیتی ندارد فرقی هم ندارد در صحیحین[بخاری و مسلم] باشد یا نه» (تراثنا الفکری/الفصل التاسع علی هامش السنة صص۱۷۳٬۱۷۴)