حب اسطوخودوس

حب اسطوخودوس. [ ح َب ْ ب ِ اُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) صداع و صرع را نفع دهد و سدر و دوار را دفع کند و بواسیر و نواصیر را سودمند آید. صفت آن پوست هلیله کابلی و پوست هلیله زرد از هر یک پنج مثقال تربد، هفت مثقال و نیم صبر سقوطری، شش مثقال اسطوخودوس و غاریغون و افتیمون و بسفایج از هر یک سه مثقال شحم حنظل، یک مثقال قرنفل و فوتنج از هر یک درمی همه را کوفته و پخته به آب بادیان بسرشند و حب ها ساخته از یک درم تا چهار درم فروبرند. و رجوع به اسطوخودوس شود.

صداع و صرع را نفع دهد و سدرودوار را دفع و بواسیر و نواصیر را سودمند آید

💡 کارل بوله، گیاه‌شناس برجسته، در ماه مه ۱۸۶۰م. نوعی گیاه اسطوخودوس که در جزایر قناری رشد می‌کند را به افتخار جولیوس به نام «اسطخودوس مینوتلی» نامگذاری کرد.

💡 از اثر تحریک‌آمیز اسانس‌ها برای مصرف خارجی علیه روماتیسم استفاده می‌شود. مرهم‌ها یا محتوی موادی هستند که از اسانس‌ها استخراج می‌شود (نظیر مانتول، کافور) یا حاوی خود اسانس‌ها (نظیر اسانس نعناع، اکلیل کوهی، اسطوخودوس و تربانتین) و در اکثر موارد مخلوطی از همۀ این مواد هستند.

💡 این گیاه چند ساله علفی از آسیا است که در چین، هنگ کنگ و تایوان یافت می شود. دارای برگهای سبز تیره و همیشه سبز، ساقه بلند باریک و گلهایی در سایه های مختلف آبی، از بنفش، یاسی، اسطوخودوسی تا آبی روشن است.

💡 اسطوخودوس (نام علمی: Lavandula angustifolia) یا اسطوخودوس انگلیسی نام یک گونه از سرده اسطوخودوس است.

💡 در صورت خشک شدن باقیمانده رنگ، با چکاندن چند قطره از مخلوط صمغ عربی و گلیسیرین، مجدداً آن را برای نقاشی آماده می‌کنند. پودر رنگ را می‌توان با جوهر کاج یا جوهر اسطوخودوس آمیخته و آماده نقاشی کرد. در این صورت باید به شیوه «رنگ روغن» عمل کرد.