جنگل خشکی پسند

💡 هر چه از طرف جنوب غرب و شمال غرب به طرف شرق ابرکوه پیش می‌رویم بر فقر پوشش گیاهی افزوده می‌شود و علاوه بر آن گونه‌های خشکی پسند و شوری پسند جایگزین می‌شوند به‌طوری‌که در دامنة کوه‌ها، استپ، پوشش گیاهی را تشکیل داده و هر چه از منطقه پایکوهی دور می‌شویم بر فاصلة گیاهان استپی افزوده می‌شود. درحول وحوش ابرکوه و روستاها که مزارع و کشتزارها باعث تعدیل درجه حرارت به صورت محلی می‌گردد، گیاهان درمنه، اسفند آباد شیرین بیان و بوته زارها پوشش گیاهی را تشکیل می‌دهند. در شرق یعنی در مجاورت کویر ابرکوه گیاهان خشکی پسندی چون گزاشنان. خارشتر، خارزرد، تیچ وارجین می‌رویند. دیگر نقاط برای رویش هیچ گیاهی مناسب نیست و اگر گیاهانی از نوع بته‌ای (بوته‌ای) مانند خارشتر و امثال آن در برخی نقاط مشاهده شود نشان دهنده آن است که آن مناطق در مسیر سیلاب‌های زمستانی قرار دارد. در جنوب شرقی منطقه (مانند اردی و بداف) و دامنة ارتفاعات آن تا جنوب اسفند آباد

💡 جنگل خشکی پسند با پوشش گیاهی خاص خود، به خوبی توانسته است در شرایط اقلیمی سخت و با کمبود شدید آب به حیات خود ادامه دهد.

💡 گیاهان موجود در یک جنگل خشکی پسند معمولاً برگ‌های کوچک یا تیغ‌های سوزنی دارند تا میزان تبخیر آب از بدن آن‌ها به حداقل برسد.

💡 مطالعه اکوسیستم‌های جنگل خشکی پسند به دانشمندان کمک می‌کند تا راهکارهای بهتری برای مقابله با اثرات تغییرات اقلیمی و خشکسالی‌های طولانی‌مدت پیدا کنند.