جمع قران در عصر عثمان

[ویکی فقه] جمع قرآن در عصر عثمان. قرآن کریم در زمان های مختلفی جمع آوری گردیده است، یکی از این جمع‏آوری ها در زمان عثمان صورت گردید که به جمع عثمانی معروف شده است.
پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) جمع‏آوری قرآن به صورت رسمی به دستور خلیفه اول و به همت «زید بن ثابت» صورت گرفت، پیش از آن حضرت علی (ع) نیز که از همه به قرآن آشناتر بود، مصحفی را تدوین نمود.
با گسترش فتوحات اسلامی در دهه دوم و سوم هجری و گرایش روز افزون به اسلام و علاقه زیادی که به کتابت قرآن داشتند، سبب شد تا آنها که سواد کتابت و نگارش داشتند، به اندازه توان و امکانات خویش، به کتابت قرآن همت کرده از مصحف های معروف و موجود در هر منطقه، استنساخ نمایند. در منابع تاریخی مواردی متعدد از وقوع اختلاف میان مسلمانان در قرائت قرآن گزارش شده و گفته اند که این اختلافات سبب گردید تا برای حل آن، بعضی به چاره جویی بپردازند.
تشکیل گروه برای یکی کردن قرآن ها
پیشنهاد یکی کردن قرائات مصاحف از سوی «حذیفه» بود. عثمان نیز بر ضرورت چنین اقدامی واقف گشته، از این رو صحابه را به مشورت فرا خواند و آنها همگی بر ضرورت چنین کاری، با همه دشواریهای آن، نظر مثبت دادند.
عثمان کمیته ای مرکب از چهار نفر تشکیل داد که عبارت بودند از: زید بن ثابت، عبدالله بن زبیر، سعید بن عاص و عبدالرحمن بن حارث، و بعداً مجموع آنها به دوازده نفر رسید و به آنان دستور داد که چون قرآن به زبان قریش نازل شده است، آن را به زبان قریش بنویسند.
چگونگی و مراحل انجام کار
گروه توحید مصاحف در سال ۲۵ هجری تشکیل گردید و نخستین اقدامی که از سوی گروه به دستور عثمان انجام گرفت، جمع‏آوری تمام نوشته های قرآنی از اطراف و اکناف کشور پهناور اسلامی آن روز بود.
در این مرحله، قرآنها پس از جمع‏آوری و ارسال به مدینه، به دستور خلیفه سوم سوزانده و یا در آب جوش انداخته می شدند و به همین جهت عثمان را «حراق المصاحف» نامیده اند. آخرین مرحله، ارسال مصاحف استنساخ شده به مناطق و مراکز مهم بود. با ارسال این مصاحف با هر کدام یک قاری نیز از سوی خلیفه اعزام می گشت تا قرآن را بر مردم قرائت کند.
تعداد مصحف های عثمانی
...

💡 با وقوع جنگ‌های داخلی در عصر عثمان و علی بن ابی‌طالب، فتح‌ها کمرنگ‌تر شدند و فتح افریقیه تا زمان خلافت معاویه به تعویق افتاد.

💡 اين را هم رد كرده اند؛ چون اين معنا در زمان پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - هم بود، واشتهار نماز در عصر عثمان بيش از زمان پيغمبر بود.

💡 تربت واژه‌ای عربی به معنی خاک، اشاره به مقبره یا گور افراد برجسته از جمله سلاطین، رهبران نظامی و مذهبی یا اعضای خانواده‌شان دارد. ساختمان‌های زیبا و تزئینی در عصر عثمانی که تابوت شخص متوفی در آن قرار دارد به ترکی توربه نامیده می‌شوند ولی در ایران واژه گنبد رایج‌تر است.