عبارت «جامه شهرت ساختن» در زبان فارسی یک ترکیب کنایی و اخلاقی است که به معنای استفاده از ظاهر و پوشش برای جلب توجه دیگران و کسب شهرت به کار میرود. در این تعبیر، «جامه» به معنای لباس و پوشش است و «ساختن» در اینجا مفهوم آماده کردن یا وسیله قرار دادن را دارد. بنابراین، معنای کلی آن این است که فرد لباس و ظاهر خود را وسیلهای برای دیده شدن و مطرح شدن در میان مردم قرار میدهد. این اصطلاح بیشتر در متون اخلاقی، عرفانی و ادبی به کار رفته و جنبه انتقادی دارد. در این نگاه، چنین رفتاری نوعی ریاکاری تلقی میشود، زیرا ظاهر فرد با نیت درونی او هماهنگ نیست. گاهی افراد با پوشیدن لباسهای خاص یا متفاوت تلاش میکنند خود را زاهد، عارف یا متفاوت نشان دهند، در حالی که هدف اصلی آنها کسب شهرت و توجه دیگران است. این مفهوم در ادبیات فارسی برای نقد ظاهرگرایی و خودنمایی بسیار استفاده شده است. «جامه شهرت ساختن» در واقع هشداری است نسبت به فریب خوردن از ظاهر افراد و اهمیت نیت درونی در ارزشگذاری رفتارها. این عبارت بر اهمیت صداقت و پرهیز از ریا در رفتار اجتماعی و دینی تأکید دارد. بنابراین، «جامه شهرت ساختن» به معنای استفاده از ظاهر و لباس برای خودنمایی و جلب توجه دیگران با نیت غیرصادقانه است.
جامه ٔ شهرت ساخ
لغت نامه دهخدا
جامه شهرت ساختن. [ م َ / م ِ ی ِ ش ُ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) جامه یا لباس وسیله کاری قرار دادن. از لباس یا جامه برای فریب مردم یا شهرت استفاده کردن:
گر کسی را هست پشمی در کلاه معرفت
جامه شهرت نسازد خرقه پشمینه را.سلیم طهرانی ( ازارمغان آصفی ).
