تعریف به الفاظ رایج

[ویکی فقه] تعریف به الفاظ رایج یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای به کارگیری الفاظ رایج در تعریف است.
از خطاهایی که در تعریف به حدّی و رسمی اشیا روی می دهد استفاده از الفاظ غریب است. الفاظ غریب به الفاظی گفته می شود که استعمال آنها مشهور نیست، بلکه نزد گروهی خاص ممکن است شناخته شده باشد، ولی نزد دیگران ناشناخته است. به کارگیری الفاظ رایج یا «معتاده»، یکی از شرایط تعریف است. افزون برآن، لفظی که در تعریف استعمال می شود باید صریح و تام باشد؛ یعنی به طور صریح، روشن و کامل مقصود تعریف کننده را بیان کند و مخاطب را به اشتباه نیندازد. در برخی موارد به جای لفظ معتاده از لفظ معتدله استفاده می شود. منظور از آن، لفظی است که نه خیلی رکیک و عامیانه است و نه خیلی ادیبانه و با متانت (بین الرکاکة العامیة و المتانة المفرطة التی تعدل بالذهن عن فهم المعنی الی النظر فی اللفظ) به گونه ای که ذهن را از معنا متوجه لفظ کند.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • ابن سینا، حسین بن عبدالله، الاشارات و التنبیهات.
۱. ↑ ابن سینا، حسین بن عبدالله، الاشارات و التنبیهات، ص۱۲.
...

💡 در فلسفه، مفهوم مزبور در معرفت‌شناسی و هستی‌شناسی در نظر گرفته می‌شود. سؤالات از ماهیت و وجود از نزدیک با پرسش از حقیقت است. یک «حقیقت» می‌تواند به عنوان چیزی که در مورد تعریف به کار می‌رود به کار رود.

💡 مجدداً به مثال ماشین باربری بر می‌گردیم و این بار، یک ماشین سواری را تعریف می‌کنیم. ماشین سواری شیئی است که چهار چرخ، یک ترمز، یک پدال گاز و یک صندوق عقب دارد. این تعریف به تعریف ماشین باربری بسیار شبیه‌است. به عبارت دیگر ما به یک تعریف جدید می‌رسیم: خودرو.

💡 ساختار زبان ایتالیایی معمولاً به نه پاره‌گفتار (بخش دستوری)∗ یعنی فعل، اسم، حرف تعریف، صفت، ضمیر، قید، حرف اضافه، حرف ربط و علائم تقسیم می‌گردد، که تنها به شرح بخش‌های فعل، اسم و حرف تعریف به شرح ذیل بسنده می‌کنیم:

💡 رابرت انیس، یکی از معروف‌ترین کسانی است که به رشد سنت تفکر انتقادی کمک کرده. او می‌گوید: «تفکر انتقادی، تفکری تأملی و منطقی است که بر تصمیم گرفتن دربارهٔ این که چه چیزی را باور کنیم یا انجام دهیم تمرکز دارد.» توجه این تعریف به تصمیم‌گیری دربارهٔ «انجام دادن»، چیزی است که در تعاریف گذشته تصریح نشده بود؛ لذا از منظر انیس، تصمیم‌گیری جزئی از تفکر انتقادی محسوب می‌شود.