تتق نیلی

تتق نیلی. [ ت ُ ت ُ ق ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( برهان ) ( آنندراج ). آسمان. ( فرهنگ رشیدی ) ( ناظم الاطباء ). || ابر سیاه. ( برهان ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تتق و دیگر ترکیبهای آن شود.

کنایه از آسمان است. یا ابر سیاه.

💡 ماه نو روزه ببین از افق کابروی حور است ز نیلی تتق

💡 ز دست شب گریزان در افق شد مه از مشرق برین نیلی تتق شد

💡 آدم این نیلی تتق را بر درید آنسوی گردون خدائی را ندید

💡 صبحدم چون شاه این نیلی تتق بارگی راندی به میدان افق

💡 وگر زهره طالع شدی از افق برون آمدی مه ز نیلی تتق