لغت نامه دهخدا
( تب آور ) تب آور. [ ت َ وَ ] ( نف مرکب )مرخم تب آورنده. آنچه تب آورد. آنچه که موجب بروز بیماری تب گردد. رجوع به تب و دیگر ترکیب های آن شود.
( تب آور ) تب آور. [ ت َ وَ ] ( نف مرکب )مرخم تب آورنده. آنچه تب آورد. آنچه که موجب بروز بیماری تب گردد. رجوع به تب و دیگر ترکیب های آن شود.
( تب آور ) تب آورنده آنچه تب آورد آنچه که موجب بروز بیماری تب گردد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تا در لب تو شهد سخنور باشد نشگفت اگر شهد تب آور باشد