بندگان و ایات

[ویکی فقه] بندگان و آیات (قرآن). بندگان واقعی خداوند، هنگام یادآوری آیات حق پذیراند.
حق پذیری و حرف شنوی بندگان خدا، هنگام یادآوری آیات قرآن: وعباد الرحمـن... والذین اذا ذکروا بایت ربهم لم یخروا علیها صما وعمیانا.

💡 تـعـبير به ربك (پروردگارت ) نشان مى دهد كه اين عذاب نه تنها جنبه انتقامى نداشتهبلكه از صفت ربوبيت پروردگار كه نشانه تربيت و پرورش بندگان و اصلاح مجتمعانسانى است، سرچشمه گرفته !.

💡 (انـه هـو السـمـيـع البـصـير) - يعنى: او شنواى دعاى بندگان و بيناى به حوائجايشان است، و شدت و رخاى ايشان را مى بيند.

💡 شر ایشان را کفایت کرد بی هیچ آلتی بر او با بندگان و سر او با کردگار

💡 * چهارم: خداوند متعال راه تقرب و نزديكى به خودش و خشنودى از بندگان و آموزشآنها را در وسايل بسيارى قرار داده است و براى بندگان در انجام هر كار يا صفت و نيتىقرار داده، و براى رساندن فيض به همه بندگانش عواملى قرار داده كه نمى شود همهآنها را ثبت و ضبط كرد.

💡 وعده‌هاشان کرد و پیشین هم بداد بندگان و اسپان و نقد و جنس و زاد

💡 ايـن نـكته نيز جالب توجه است كه در نظام بندگان و موالى ظاهرى هر قدر بنده اى بهمـولا نـزديكتر باشد، خضوعش در برابر او كمتر است، چرا كه خصوصيت بيشترى دارد ومولا نسبت به او نياز فزونتر!