بشر بن حارث مروزی

[ویکی شیعه] بِشْر(بُشْر) بن حارث مَروزی مشهور به بِشر حافی (۱۵۰-۲۲۷ق) از زهاد و از مشایخ صوفیه در قرن سوم قمری است. بشر در بغداد زندگی می کرد و بنابر برخی منابع تحت تأثیر سخنان امام کاظم (ع) توبه کرده است. بشر را به دلیل اینکه کفش نمی پوشید، «حافی(پابرهنه)» لقب داده اند.
بشر فرزند حارث بن عبدالرحمن مروزی (از سران حکومتی مرو) و از اهالی خراسان بود. به گفته ابن خلکان او از نوادگان بعبور (عبدالله) به شمار می رفت که به دست امام علی(ع) اسلام آورده بود. بشر در سال ۱۵۰ق در یکی از روستاهای اطراف مرو به دنیا آمد اما در بغداد ساکن شد. ابن کثیر، تولد او را در بغداد دانسته است.
کنیه بشر «ابونصر» بود و به دلیل اینکه کفش نمی پوشید او را حافی (پابرهنه) لقب داده اند. درباره اینکه چرا کفش نمی پوشید، گفته اند: چون در دیداری که با امام کاظم (ع) داشت، پابرهنه بود، به احترام این ملاقات، کفش نمی پوشید. گفته شده است هنگامی که از او پرسیدند که چرا کفش نمی پوشی؟ در پاسخ گفت:

💡 بشر بن سليمان گويد: تمام آنچه را مولايم فرمود، انجام دادم و چون كنيز چشمش بهنامه افتاد، گفت: مرا به صاحب همين نامه بفروش كه من پذيراى او هستم و اگر چنين نكنىمن خودكشى مى نمايم.

💡 يكى از اصحاب و همسايگان امام هادى عليه السلام به نام بشر بن سليمان حكايت نمايد:

💡 طبرى مى نويسد: عثمان بن خالد جهنى و بشر بن سوط همدانى هر دو با هم به عبدالرحمان بن عقيل حمله بردند و وى را از پاى درآوردند.