برکت باران

برکت باران

اصطلاح «برکت باران» در فرهنگ دینی و قرآنی به بارانی گفته می‌شود که همراه با خیر، فزونی و آثار مثبت الهی بر زمین نازل می‌گردد. واژه «برکت» در اصل به معنای ثبات، دوام و افزایش خیر است و در کاربرد دینی به استقرار نعمت الهی در یک پدیده اشاره دارد. بر این اساس، «بارانِ بابرکت» صرفاً یک پدیده طبیعی نیست، بلکه نعمتی الهی است که آثار حیاتی و گسترده‌ای در جهان ایجاد می‌کند. در قرآن کریم، باران به عنوان عامل رویش گیاهان، باغ‌ها و تأمین روزی انسان‌ها معرفی شده و جنبه‌ای حیات‌بخش دارد. این مفهوم نشان می‌دهد که نزول آب از آسمان موجب زنده شدن زمین‌های خشک و بی‌جان و آغاز چرخه حیات در طبیعت می‌شود. از دیدگاه تفسیری، برکت باران بیانگر پیوند میان رحمت الهی و نیازهای زیستی موجودات زنده است. همچنین این تعبیر به انسان یادآوری می‌کند که نعمت‌های طبیعی دارای جنبه معنوی و هدفمند در نظام آفرینش هستند. در آیات قرآن، باران بابرکت نشانه‌ای از قدرت خداوند در احیای زمین مرده و الگویی برای باور به معاد معرفی شده است. بنابراین «برکت باران» مفهومی فراتر از بارش آب بوده و به تأثیرات حیاتی، معنوی و الهی آن در جهان اشاره دارد. در مجموع، این اصطلاح بیانگر بارانی است که موجب رشد، زندگی، روزی و تجلی رحمت خداوند در طبیعت و حیات انسان می‌شود.

مترادف‌ها

رحمت باران

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] برکت باران (قرآن). برکت در أصل بَرْک به معنی سینه شتر میباشد، یعنی شتر سینه خود را به زمین زد، سپس این کلمه به معنی دوام و رشد آمده و برکت در اصطلاح یعنی استقرار خیر از سوی خداوند، در یک چیز. از منظر قرآن کریم، باران بابرکت است و به این مسأله در برخی آیات اشاره شده است.
باران با برکت، باعث رشد و رویش گیاهان، باغات و حبوبات برای تامین روزی انسانها:ونزلنا من السماء ماء مبـرکا فانبتنا به جنت وحب الحصید• والنخل باسقـت لها طـلع نضید• رزقا للعباد واحیینا به بلدة میتا کذلک الخروج. «و از آسمان، آبی پربرکت نازل کردیم، و بوسیله آن باغها و دانه هایی را که درو می کند رویاندیم،• و نخلهای بلندقامت که میوه های متراکم دارند؛• همه اینها برای روزی بخشیدن به بندگان است و بوسیله باران سرزمین مرده را زنده کردیم؛ (آری) زنده شدن مردگان نیز همین گونه است».
علت زنده شدن زمین مرده
نزول باران با برکت، علت زنده شدن زمین مرده:ونزلنا من السماء ماء مبـرکا فانبتنا به جنت وحب الحصید• والنخل باسقـت لها طـلع نضید• رزقا للعباد واحیینا به بلدة میتا کذلک الخروج. «و از آسمان، آبی پربرکت نازل کردیم، و بوسیله آن باغها و دانه هایی را که درو می کند رویاندیم،• و نخلهای بلندقامت که میوه های متراکم دارند؛• همه اینها برای روزی بخشیدن به بندگان است و بوسیله باران سرزمین مرده را زنده کردیم؛ (آری) زنده شدن مردگان نیز همین گونه است».