بادیه ٔ غول دار

لغت نامه دهخدا

بادیه غول دار. [ ی َ / ی ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) این جهان. ( ناظم الاطباء: بادیه ). کنایه از دنیای فانی باشد. ( آنندراج ).

فرهنگ فارسی

این جهان

جمله سازی با بادیه ٔ غول دار

💡 راه حق در پیش و رهبر نفس هشداری حسین منزلت پر آفتست و غول داری دیده بان