ایینه داری

( آیینه داری ) آیینه داری. [ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) عمل آینه دار: آیینه داری در محلّه کوران. || سرتراشی. گرّایی. سلمانی گری. حجامی. فصادی.

( آیینه داری ) عمل آیینه دار

💡 خردمندی تواند شد جمال معنیش افزون که از زانوی خود آیینه داری در نظر دارد

💡 می کشم بادل سیاهی خجلت از کردار خویش آه اگر می داشتم آیینه داری در نظر

💡 بغیر سجده ز سیمای عجز ما مطلب جبین سایه و آیینه داری تسلیم

💡 جمعیت وسیلهٔ دیدار مفت ماست آیینه داری از صف حیرت ربوده‌ایم

💡 فلک از آفتاب آیینه داری پیشه می سازد که گرم حرف گردد طوطی کلک شکربارش

💡 آب چشم بلبلان آیینه داری می کند می نهد شبنم عبث آیینه بر زانوی گل