[ویکی اهل البیت] آیه 125 سوره اعراف. قَالُوا إِنَّا إِلَیٰ رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ
ساحران گفتند: ما به سوی خدای خود باز می گردیم.
گفتند: ما به سوی پروردگارمان بازمی گردیم
گفتند: «ما به سوی پروردگارمان بازخواهیم گشت.
گفتند: ما به نزد پروردگارمان باز می گردیم.
(ساحران) گفتند: «(مهم نیست،) ما به سوی پروردگارمان بازمی گردیم!
They said, "Indeed, to our Lord we will return.
They said: "For us, We are but sent back unto our Lord:
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پس هدايت از ناحيه خداى سبحان اقتضاى امرى را از قلب و يا صدرو يا نفس آدمى دارد كهنسبت آن امر با آن هدايت نسبت قبول و انفعال است به امر موردقبول، كه در آيه 125 سوره انعام از آن به شرح صدر و توسعه سينه تعبير كرده، ودر آيه مورد بحث آن را ايمان و اطمينان قلب ناميده، و آن عبارت از اين است كه آدمى خود رادر قبول امر، مقبول در امنيت ببيند و قلبش با آن تسكين و آرامش يابد، و آن امر در قلبش راهپيدا كند و در آن جاى گزين شود، بدون اينكه قلب مضطرب و يا روى گردان شود.
