اکسایش داخلی یا Internal Oxidation پدیدهای است که در علوم مواد و خوردگی فلزات اتفاق میافتد و به نوعی خوردگی زیرسطحی اطلاق میشود. در این حالت، اکسید شدن فلز در عمق ماده یا زیر سطح آن رخ میدهد و نه فقط بر روی سطح فلز. این فرآیند معمولاً زمانی اتفاق میافتد که فلز در محیط حاوی اکسیژن و یک یا چند عنصر آلیاژی قرار دارد که نسبت به اکسیژن فعالتر هستند.
در اکسایش داخلی، عناصر حساس موجود در آلیاژ، مانند منگنز، کروم یا آلومینیوم، در عمق فلز با اکسیژن واکنش داده و اکسید میشوند. این اکسیدها در داخل فلز جمع میشوند و باعث ایجاد نقاط ضعیف و ترکخوردگی میشوند، حتی اگر سطح فلز ظاهراً سالم به نظر برسد. به همین دلیل، اکسایش داخلی میتواند ساختار فلز را ضعیف کرده و خواص مکانیکی آن را کاهش دهد بدون اینکه خوردگی سطحی واضحی مشاهده شود.
شناسایی و پیشگیری از اکسایش داخلی اهمیت زیادی دارد، به ویژه در صنایع هوافضا، خودروسازی و تولید فولادهای آلیاژی. روشهای معمول شامل بهینهسازی ترکیب آلیاژ، استفاده از پوششهای محافظ و کنترل محیط عملیاتی است. درک مکانیزم این فرایند به مهندسان کمک میکند تا طول عمر قطعات فلزی را افزایش داده و از شکست ناگهانی جلوگیری کنند.
