اولواالالباب و جهنم

[ویکی فقه] اولواالالباب و جهنم (قرآن). در این مقاله به بررسی آیاتی که مربوط به معروفین به صاحب خردان، و رفتار آنها با مقوله احتمالی مبتلای به دوزخ شدن می پردازیم.
... لاولی الالبـب• الذین یذکرون الله... ربنا... فقنا عذاب النار• ربنا انک من تدخل النار فقد اخزیته... «مسلما در آفرینش آسمان ها و زمین و آمد و رفت شب و روز، نشانه های (روشنی) برای صاحبان خرد و عقل است. همانها که خدا را در حال ایستادن و نشستن و آنگاه که بر پهلو خوابیده اند، یاد می کنند، و در اسرار آفرینش آسمان ها و زمین می اندیشند، (و می گویند) بار الها این را بیهوده نیافریده ای، منزهی تو، ما را از عذاب آتش نگاه دار. پروردگارا، هر که را تو (به خاطر اعمالش) به آتش افکنی، او را خوار و رسوا ساخته ای، و این چنین افراد ستمگر هیچ یاوری نیست».
← رسوایی با عذاب دوزخ
... لاولی الالبـب• الذین یذکرون الله... ربنا... فقنا عذاب النار. صاحبان عقل و خرد پس از اعتراف به وجود هدف در آفرینش بلافاصله، بیاد آفرینش خود می افتند و می فهمند انسان که میوه این جهان هستی می باشد، بیهوده آفریده نشده است و هدفی جز تربیت و پرورش و تکامل وی در کار نبوده او تنها برای زندگی زودگذر و کم ارزش این جهان آفریده نشده است بلکه سرای دیگر در پیش دارد که در آنجا پاداش و کیفر اعمال در برابر او قرار می گیرد، در این موقع متوجه مسئولیت های خود می شوند، و از خدا تقاضای توفیق انجام آنها را می طلبند، تا از کیفر او در امان باشند و لذا می گویند خداوندا! (تو منزه و پاکی ما را از عذاب آتش نگاهدار). بار الها هر که را تو (بر اثر اعمالش) بدوزخ افکنی او را خوار و رسوا ساخته ای، و این گونه افراد ستمگر، یاوری ندارند) (سبحانک فقنا عذاب النار). (ربنا انک من تدخل النار فقد اخزیته).

💡 (اگر وجود مبارك تو نبود، زمين و آسمان - بهشت و جهنم و هر آن چه در جهان هست - را خلقنمى كردم ).(389) (پس آفرينش همه چيز در سايه سار هستى فرستاده خدا معنا يافت.)

💡 گمبل می‌گوید فصل ۶ به رابطه دو برادر می‌پردازدو بهشت و جهنم کاملاً دچار اغتشاش می‌شوند.

💡 ز آنکه در تقدیر فردوس و جهنم می کشد لاشه ادراک را لفظ و معانی در خلاب

💡 چنانكه وجود مبارك پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله ) در معراج وارد بهشت شدند و بامتنعمان بهشت ديدار كردند و جهنم و معذبان در آن را نيز از نزديك ديدند.

💡 مردم آن روز نيز دو دسته شدند، بعضى به آن ايمان آوردند و بعضى راه ايمان آوردنديگران را نيز بستند، و جهنم براى سوزاندنشان بس است (55).