اوحدالدین اوحدی مراغه ای

[ویکی فقه] اوحَدی مَراغِه ای، اوحدالدین (د ۱۵ رمضان ۷۳۸ق /۶ آوریل ۱۳۳۸م )، فرزند حسین اصفهانی، از سخنوران و عارفان سده ۸ق است. اوحدی را با صفاتی چون عارف و موحد، ستوده اند.
تولد او را برپایه یکی از ابیات جام جم، حدود سال ۶۷۳ق /۱۲۷۴م، تخمین زده اند.
نفیسی، سعید، مقدمه بر کلیات اوحدی مراغه ای، ج۱، ص۴۹.
او را شاگرد اوحدالدین کرمانی (د ۶۳۴ق ) دانسته اند که در کرمان دست ارادت به وی داده، و تخلص خود را نیز از نام وی برگرفته است.
اوحدی بلیانی، محمد، عرفات العاشقین، نسخه خطی کتابخانه ملی ملک، ج۱، ص۹۸، شم ۵۳۲۴.
درباره مذهب اوحدی مطلبی به صراحت بیان نشده است، ولی در دیوان او اشاراتی هست که از اعتقاد وی به تشیع حکایت می کند. از جمله: چندین بار از امام علی (علیه السلام)،
اوحدی مراغه ای، اوحدالدین، کلیات، به کوشش سعید نفیسی، ج۱، ص۳۶، تهران، ۱۳۴۰ش.
...