امین بهله دوز س

امین بهله دوز سمرقندی. [ اَ ن ِ ب َ ل َ زِ س َ م َ ق َ ] ( اِخ ) پسر استاد عوض. در بهله دوزی استاد و شاعر بود. از اوست:
می سازدم ز خنده دندان نمای خویش
آن نازنین ضیافت شیر و شکر مرا.
( از تذکره روز روشن چ رکن زاده آدمیت ص 83 ).

💡 بهله دوز امرد که باشد کیسه او پر ز مشک بر میانش گر رسد دستم شود چون بهله خشک