لغت نامه دهخدا
ام دخنه. [ اُم ْ م ِ دُ ن َ ] ( ع اِ مرکب ) نخله. گویند ام دجیه است. ( از المرصع ). و رجوع به دخنه شود.
ام دخنه. [ اُم ْ م ِ دُ ن َ ] ( ع اِ مرکب ) نخله. گویند ام دجیه است. ( از المرصع ). و رجوع به دخنه شود.
💡 دخمه یا دخنه دگرگون واژهٔ دخ خنه (دژ خانه) میباشد که به مرور زمان بدین وجه درآمده و به معنای سرای پلیدی است و امروزه به مکانهای ترسناک و نامناسب گفته میشود.