التصور و التصدیق

التَّصوّر وَالتَّصْدیق
رجوع شود به:تصور والتصدیق (التصور...) (۱)

[ویکی اهل البیت] التصور و التصدیق (کتاب). التصور والتصدیق نام رساله ای کوچک و مختصر از صدرالدین محمد شیرازی مشهور به ملاصدرا در منطق است. این رساله را مهدی شریعتی همراه با رسالة المعموله فی التصور والتصدیق تالیف قطب رازی با عنوان "رسالتان فی التصور والتصدیق" تحقیق و منتشر نموده است.
مولف در آغاز رساله، انگیزه نگارش را درخواست برخی از دوستان، ذکر می کند و می گوید این نگاشته را به خواسته گروهی از دوستان راستان که در این فصل از زمان با این نگارنده، آمیزش صدیقانه داشتند، پرداختم.
این کتاب شامل یک مقدمه و سه فصل به شرح زیر است:
رساله تصور و تصدیق بارها در ایران، در پایان کتاب الجوهر النضید و ضمن رساله قطب رازی به طبع رسیده است و به همت دکتر مهدی حائری یزدی در سال 1360 به شیوه ترجمه و شرح انتقادی، با حواشی تحقیقی فراوان به زبان فارسی برگردانده شده است.

💡 روزی ابوذر بر پیغمبر گذشت، جبرئیل به صورت دحیه کلبی در خدمت آن حضرت به خلوت نشسته و سخنی در میان داشت. بگذشت. جبرئیل گفت: یا رسول‌الله! ابوذر بر ما گذشت و سلام نکرد؛ اگر سلام می‌کرد، ما او را جواب سلام می‌گفتیم، به درستی که او را دعایی هست که در میان اهل آسمانها معروف است؛ و چون من عروج کنم، از وی سؤال کن. چون جبرئیل برفت، ابوذر بیامد. حضرت فرمود که: ای ابوذر! چرا بر ما سلام نکردی؟ ابوذر گفت، چنین یافتم که دحیه کلبی در حضورت بود و برای امری او را به خلوت طلبیده‌ای، نخواستم کلام شما را قطع کنم. حضرت فرمود که: جبرئیل بود و چنین گفت. ابوذر بسیار نادم شد. حضرت فرمود که: چه دعاست که خدا را به آن می‌خوانی که جبرئیل خبر داد که در آسمانها معروف است؟ گفت: این دعا را می‌خوانم: «اللهم انی اسالک الایمان بک و التصدیق بنبیک و العافیه من جمیع البلاء و الشکر علی العافیه و الغنی عن شرار الناس».