[ویکی فقه] برای استعاره، تقسیماتی بیان شده که حاصل هر یک، وجود اقسام متنوّعی برای آن است.
هر استعاره سه رکن دارد: مستعارٌمنه (همان مشبّهٌ به در تشبیه)، مستعارٌله (مشبّه)، مستعار (لفظی که عاریه گرفته شده) و نیز جامع (وجه شبه)
اقسام استعاره
هر یک از ارکان، مدار تقسیمی از این قرار شده است.
← تقسیم بر محور مشبّه یا مشبّهٌ به
۱. ↑ انوارالبلاغه، ص ۲۸۵.۲. ↑ جواهرالبلاغه، ص ۳۱۵. ۳. ↑ اسالیب البیان، ص ۵۲۵ - ۵۲۷.۴. ↑ معترک الاقران، ج ۱، ص ۲۱۲.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 (اخراج زينت ) استعاره اى است تخييلى و كنايه است از اظهار آن. آرى، اين خداى سبحاناست كه به الهام و هدايت خود انسان را از راه فطرت ملهم كرده تا انواع و اقسام زينتهايى كه مورد پسند جامعه او و باعث مجذوب شدن دلها به سوى او است ايجاد نموده بهاين وسيله نفرت و تنفر مردم را از خود دور سازد.
💡 «سنجر شاعری زبردست بود»، پس از عرفی شیرازی در استعارهپردازی «کسی از وی بهتر نبود و او برخلاف پدر که قریحهٔ تنوعپسندی نداشت، در انواع شعر طبعآزمایی نمود.» کاشانی در قالبهای قصیده، غزل و مثنوی شعر سرود. نسخهای از دیوان او را ذبیحالله صفا در کتابخانهٔ موزهٔ بریتانیا دیده که بیش از ۴۸۰۰ بیت بودهاست.وی قصایدی در مدح جلالالدین اکبر و ابراهیم عادلشاه و میرزا جانیبیگ دارد. «شعرش بسیار روان و پر احساس و بر شیوهٔ شاعران پیش او خاصه گویندگان سدهٔ نهم و دهم و با کلامی پخته و منتخب است و غزل را بهتر از اقسام دیگر میسراید.»
