لغت نامه دهخدا
اغین. [ اَ ی َ ] ( ع ص ) درازِ هرچه باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). طویل و دراز. ( ناظم الاطباء ). طویل. و مؤنث آن غَیناء. ج، غین. ( از اقرب الموارد ). || درخت سبز که برگهای آن بهم پیچیده باشد. ج، غین. ( ناظم الاطباء ). سبز. ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). سبز پیچیده شاخها ( درخت ). ( یادداشت بخط مؤلف ).