اصحاب شقاوت

لغت نامه دهخدا

اصحاب شقاوت. [ اَ ب ِ ش َ وَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اصحاب الشقاوة. تیره بختان. بیچارگان. گناهکاران. رجوع به حکمت اشراق چ کربن ص 230 شود.

فرهنگ فارسی

یا اصحاب الشقاوه. تیره بختان. بیچارگان.

جمله سازی با اصحاب شقاوت

💡 و اينكه فرمود: (اولئك اصحاب النّار هم فيها خالدون ) اشاره است به لازمه سومانكارشان، كه عبارت بود از مكثشان در عذاب و شقاوت.