اسایش در برزخ

[ویکی فقه] آسایش در برزخ (قرآن). از دیدگاه قرآن و روایات، برزخ و قبر یک چیز است که گاهی از آن به عالم قبر و گاهی از آن به عالم برزخ یاد می شود. در برخی آیات قرآن، به آسایش در برزخ شهیدان و مقربان به خدا اشاره شده است.
شهیدان، از هرگونه آسایش در عالم برزخ بهره مند هستند:ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله اموتا بل احیآء عند ربهم یرزقون• فرحین بمآ ءاتـیهم الله من فضله ویستبشر ون بالذین لم یلحقوا بهم من خلفهم الا خوف علیهم ولا هم یحزنون. «(اى پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانى که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده اند، و نزد پروردگارشان روزى داده مى شوند.• آنها بخاطر نعمت هاى فراوانى که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند؛ و بخاطر کسانى که هنوز به آنها ملحق نشده اند (مجاهدان و شهیدان آینده )، خوشوقتند؛ (زیرا مقامات برجسته آنها را در آن جهان مى بینند؛ و مى دانند) که نه ترسى بر آنهاست، و نه غمى خواهند داشت ».
آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۹.
مقربان به خدا، از آسایش در برزخ برخوردار هستند:فاما ان کان من المقربین• فروح وریحان وجنت نعیم. «پس اگر او از مقربان باشد،• در روح و ریحان و بهشت پرنعمت است!».
واقعه/سوره۵۶، آیه۸۸.
۱. ↑ آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۹.
...

💡 شيخ فرمود: اين مكاشفه صحيح است؛ زيرا عقيده ما آن است كه كردارهاى آدمى در برزخ‌به صورتهاى مناسب با آن اعمالش با شخص خواهد بود و مسئله تجسماعمال و مصور شدنشان به صورتهاى مناسب بااحوال،مسلم است.

💡 نشئه مثال و برزخ: به خيال منفصل هم گفته مى شود و نشئه متوسط بين عالم عقلانى وماده است شهوات عالم مثال عبارتند از: لذائذى كه انسان در برزخ دارند در دنيامثل خيالات خوش ‍ آدمى... نشئه طبيعت: هم لوازم ماده را دارد و هم لوازم مقدار ماده را. اما نشئهعقلانى: شهوات عقلانى در نشئه عقلانى مثل اينكه درهمين عالم انسان يك مفاهيم كلى راتعقل مى كند يا حوائج كلى علمى.

💡 و تـعبير (فى كتاب الله ) ممكن است اشاره به كتاب تكوينى باشد يا اشاره به كتبآسـمـانى، و يا هر دو، يعنى به فرمان تكوينى و تشريعى پروردگار، مقدر بود چنانمدتى را در برزخ بمانيد و سپس در روز رستاخيز محشور شويد.

💡 آيه شريفه به خوبى روشن مى كند كه آنها هر صبح و شام در برزخ به كنار آتشآورده مى شوند. اما دخول به آتش، در روز قيامت خواهد بود. و نيز معلوم مى شود كهاهل برزخ، صباح و مساء دارند و آن را درك مى كنند.

💡 همان گونه كه انسان در خواب با كاوسى بد زجر مى كشد و مثلا مار و عقرب هايى او رامى گزند و او ناله ها مى زند، ولى ما چيزى در كنار او نمى بينيم و در ظاهر او را آرام مىيابيم، امورى نيز كه در برزخ مى گذرد چنين است، يعنى از چشم مادّى ما پنهان است.