ارزش حکمت

«ارزش حکمت» مفهومی است که در قرآن و فرهنگ دینی و فلسفی اهمیت فراوان دارد و نشان‌دهنده علمی باارزش است که همراه با عمل و رفتار درست باشد. حکمت، از عطایای الهی است و کسانی که به آن دست می‌یابند، از خیر و برکت فراوان برخوردار می‌شوند، زیرا دانش و عمل متعادل را به انسان می‌بخشد. در قرآن کریم آمده است که خدا حکمت را به هر کس بخواهد عطا می‌کند و کسی که آن را دریافت کند، به خیر بسیار نائل آمده است و جز خردمندان پند نمی‌گیرد. این معنا نشان می‌دهد که حکمت تنها علم نظری نیست، بلکه دانشی عملی و سودمند است که زندگی فرد و جامعه را اصلاح می‌کند. حکمت در اسلام به عنوان فضیلتی الهی شمرده شده و نمونه‌ای از فضل و عطیه پروردگار است که انسان را به رشد و کمال می‌رساند. در آیات دیگر قرآن، حکمت همراه با کتاب و هدایت برای پیامبران و خاندانشان ذکر شده و ارزش اجتماعی و اخلاقی آن تأکید شده است. کسانی که از حکمت بهره‌مند می‌شوند، نه تنها فهم علمی دارند، بلکه توان تصمیم‌گیری درست و تشخیص خیر از شر را پیدا می‌کنند. ارزش حکمت در قرآن، ترکیبی از علم، عمل صالح و تقوا است که انسان را به سعادت فردی و جمعی هدایت می‌کند. این مفهوم نشان‌دهنده جایگاه ویژه حکمت در فرهنگ اسلامی است و اهمیت آن را فراتر از دانش محض می‌داند.

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ارزش حکمت (قرآن). حکمت، مفهومی بسیار مهم در فرهنگ های گوناگون، با بار معنایی غنی فلسفی و دینی، اجمالا حاکی از علمِ با ارزشی که همراه با عمل است.
حکمت، از عطایای خدا و بهره مندان از آن، برخوردار از خیر فراوان می باشند، همانطور که در قرآن می فرماید:«یُؤتِی الْحِکْمَةَ مَن یَشَاءُ وَمَن یُؤْتَ الْحِکْمَةَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْرًا کَثِیرًا وَمَا یَذَّکَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ؛ (خدا) به هر کس که بخواهد حکمت می بخشد، و به هر کس حکمت داده شود، به یقین، خیری فراوان داده شده است و جز خردمندان، کسی پند نمی گیرد.»
← بررسی تفسیری آیه مذکور
در قرآن کریم، حکمت، فضل و عطیه الهی شمرده شده است، آنجاکه می فرماید:« أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَی مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ فَقَدْ آتَیْنَآ آلَ إِبْرَاهِیمَ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَآتَیْنَاهُم مُّلْکًا عَظِیمًا؛ بلکه به مردم برای آنچه خدا از فضل خویش به آنان عطا کرده رشک می ورزند در حقیقت ما به خاندان ابراهیم کتاب و حکمت دادیم و به آنان ملکی بزرگ بخشیدیم.»
← تفسیر
۱. ↑ بقره/سوره۲، آیه۲۶۹.
...