اذن در ترک جهاد

[ویکی فقه] اذن پیامبر یا امام در ترک جهاد لازم است.
در آیه ۴۳ سوره توبه، پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) مورد سؤال واقع شده که چرا به برخی اجازه سرپیچی از جهاد داده است:«عَفَا اللّهُ عَنکَ لِمَ اَذِنتَ لَهُم حَتّی یَتَبَیَّنَ لَکَ الَّذینَ صَدَقوا و تَعلَمَ الکذِبین».
← توجیهات در باب عتاب مذکور
برخی با استدلال به آیه ۱۰۳ توبه در زمان حضور، اذن امام را در پرداخت و تفریق زکات لازم دانسته اند؛ پس در زمان حضور معصوم، شخص نمی تواند بدون اذن او زکاتش را بپردازد. عامل نیز که وظیفه دریافت و تفریق زکات را به عهده دارد نمی تواند بدون اذن امام، زکات را در موارد تعیین شده تقسیم کند. حال اگر امام به صورت مطلق به او اذن تفریق و تقسیم داده، عامل می تواند سهم خود را نیز از آن بردارد.

💡 مساءله 11 - اگر عين موقوفه قبل از وقف در دست موقوف عليه باشد مثلا واقف آن راقبلا به عنوان امانت يا عاريه به وى داده بوده بعد از وقف احتياج به قبض جديد ندارد ولازم نيست آن مال را از دست موقوف عليه بگيرد و دوباره به عنوان وقف بدست او بدهد،بله بايد بقاء آن در دست موقوف عليه به اذن واقف باشد و احوط بلكه موجه تر آن استكه اذن در بقاء به عنوان وقفيت بوده باشد.

💡 هدف عمده اى كه از مفهوم اذن در دعا عنوان مى شود چنانكه در فرمايشات حضرت على(عليه السلام ) آمده است. اينكه انسان به فقر و ندارى خود، و غنى بودن خالقش ايمانبيآورد و هر چيزى را در پرتو نور الهى به بيند همانطوريكه پيشوايان دينى (عليهالسلام ) مى ديدند دومين استفاده اين است كه خداى منان با اذن بدعا، انسان را بيدار مى كندتا اينكه او باور داشته باشد كه مى تواند بيك عالم روحانى وارد شود و از بركاتشبهره مند گردد.