ادم در مسیحیت

[ویکی فقه] آدم در مسیحیت. در این مقاله به آدم در دین مسیح و انسانشناسی مسیحیت پرداخته میشود.
اساس نظریاتی که در انجیلها و سایر بخشهای کتاب عهد جدید درباره آدم دیده می شود، کلاً همان مطالبی است که در چند باب اول سفر پیدایش درباره خلقت آدم، نافرمانی او، و بیرون شدنش از بهشت آمده است، ولی از آن روی که چند مبحث از مهم ترین مباحث کلامی مسیحیت، چون مسأله شخصیت و طبیعت مسیح، مسأله « گناه اولیه» و موضوع عنایت و بخشایش الهی با آفرینش آدم و سرگذشت او بستگی بسیار نزدیک دارد، متکلمان مسیحی از آغاز به این موضوع توجه خاص داشته اند.
فرزند خدا
در انجیل لوقا
انجیل لوقا، ۳۸:۳.
این مناسبت در نامه های پولُس رسول با مقایسه آدم و مسیح تا حدود قابل ملاحظه ای روشن می شود.بنابر گفته پولس در نامه به رومیان
پولس، ۱۲:۵ـ۲۲.
...

💡 مسیحیت آدم را اولین بشر می‌داند. اهمیت آدم در مسیحیت از اهمیت او در یهودیت باستانی بسیار بیشتر بوده زیرا باب‌های ۱ و ۲ سفر پیدایش، به خصوص ماجرای گناه آدم و اخراجش از بهشت، یکی از پایه‌های اساسی رابطه انسان و خدا در عقاید مسیحی محسوب می‌شود. او که در آغاز آفرینش فضیلت‌های بسیاری (مثل نداشتن شهوت) دارا بود، با انجام «گناه نخستین» همه را از دست داد و سپس ذات فاسد شده خود را به همه نوادگانش منتقل کرد. تنها با آمدن عیسی، موسوم به «آدم آخر» یا «آدم دوم» بود که انسان به شکوه و کمال اصلی خود بازگشت زیرا «همان‌طور که در آدم همه می‌میرند، در مسیح همه زنده خواهد شد.» (اول قرنتیان، ۱۵:۲۲) مسیحیان شباهت‌های دیگری نیز میان آدم و عیسی رسم کرده‌اند؛ مثلاً درخت حیات در باغ عدن به درخت صلیب تشبیه شده است.