اداب خانه

[ویکی اهل البیت] آداب خانه. آداب خانه مربوط بخانه و آداب ورود به آن و خروج از آن است.
آداب خانه در آیات و روایات بسیار آمده و ذیل واژه های مربوطه در این کتاب ذکر شده است، از جمله این امور:
از جاروب کردن و زدودن تار عنکبوت از آن و بیرون بردن خاکروبه هر روزه و نگه نداشتن آن در شب، شب هنگام درب خانه را بستن و ظروف خانه سرگشاده ننهادن و فرو نشاندن چراغ هنگام خفتن و سقف خانه را بیش از هفت ذراع و بروایت دیگر هشت ذراع بالا نبردن و با عمامه از خانه بیرون شدن.
«لیس البر بان تأتوا البیوت من ظهورها و لکن البر من اتقی و اتوا البیوت من ابوابها و اتقوا الله لعلکم تفلحون». «یا ایها الذین آمنوا لا تدخلوا بیوتا غیر بیوتکم حتی تستأنسوا و تسلموا علی اهلها ذلکم خیر لکم لعلکم تذکّرون» «فاذا دخلتم بیوتا فسلّموا علی انفسکم تحیة من عند الله مبارکة طیبة.»
و در آداب ورود بخانه و بیرون شدن از آن از امیرالمؤمنین (ع) رسیده که : «چون به خانه خودواردمی شویدبه اهل خانه سلام کنید» و اگر کسی در خانه نبود بگوئید : «السلام علینا من عند ربنا» و قل هو الله احد بخوانید تا گاهی که به خانه درآئید،هنگام بیرون شدن از خانه آیات آخر سوره آل عمران از انّ فی خلق السماوات و الارض تا آخر سوره و آیة الکرسی و انا انزلناه و فاتحة الکتاب خوانده شود.
در حدیث دیگر آمده که هنگام بیرون شدن از خانه بخواند: «آمنت بالله توکلت علی الله لا حول و لا قوّه الاّ بالله».
ابوحمزه ثمالی روایت کند که امام سجاد(ع) هنگام بیرون رفتن از خانه می خواند: «بسم الله حسبی الله توکلت علی الله اللهم انّی اسئلک خیر اموری کلها و اعوذ بک من خزی الدنیا و عذاب الآخرة».

💡 در همه مساجد تنها يك جهت معروف و شناخته شده است و آن جهت قبله است؛ يعنى سمتى كهرو به سوى بيت الله، خانه كعبه و حرم امن الهى دارد. و همه مومنين نيز در مسجد به هنگامبه جا آوردن اداب دينى و عبادى موظفند به همان سمت بايستند و وجوه خود را از هر سمت وجهتى به آن سو بگردانند و خالصانه خداوند را بخوانند و بر بندگى خود در برابراو تاكيد نمايند و اين يعنى اين كه جهت گيرى عمومى مومنين و مسلمين، توحيدى است و درمسجد؟ پايگاه توحيد جامعه است آن محسوس تر و بارزتر است. مومنين با اين جهت گيرىمشترك و با انجام دادن يك رفتار مشترك بر اتحاد و يگانگى جامعه اسلامى و امت مسلماننيز صحه مى گذارند.

💡 بنى هاشم و مردم مى دانستند كه هر تولدى در خانه فاطمه عليه السلام پيامبر را مسرورمى سازد، مى دانستند پيامبرشان كه ناقض همه اداب و رسوم جاهلى است در اين ميلاد نو،چگونه خواهد بود، آنها تبسمهاى محمد عليه السلام را در تولد دخترش زهرا، از ياد نبردهبودند، و زينب زهرائى ديگر است، با همان شجاعت و سرنوشت و با همان اصالت ومظلوميت و با همان وظيفه و تعهد، زينب عليه السلام ادامه زهرا عليه السلام است، و زهراعليه السلام عصاره پيامبر و پيامبر ثمره خلقت.