اختلال بیش فعالی جنسی

💡 این اختلال اولین بار در نسخه ۵ DSM در سال ۲۰۱۳ به عنوان یک اختلال روانی تعریف شد. میزان شیوع در بزرگسالان ۲ تا ۵ درصد تخمین زده شده‌است، به نظر می‌رسد احتکار (ذخیره‌سازی) در افراد مبتلا به اختلالات روانی مانند افسردگی، اضطراب و اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) شایع تر است. عوامل دیگری که غالباً با احتکار مرتبط است شامل وابستگی به الکل و صفات پارانوئید، اسکیزوتایپال و اجتناب است.

💡 اختلالاتی که نمایشگری اجباری با آن‌ها همراه می‌شود شامل وسواس دزدیدن، سندرم توره و اختلال بیش فعالی و کم توجهی (ADHD) است.

💡 وقتی که نسخه پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) در حال تدوین بود، کارشناسان یک اعتیاد پیشنهادی به نام اختلال بیش‌جنسی را در نظر گرفتند، که شامل یک زیرگروه پورنوگرافی نیز بود. اما در نهایت، بررسی‌کنندگان تصمیم گرفتند که شواهد کافی برای درج اختلال بیش‌جنسی یا زیرگروه‌های آن در نسخه ۲۰۱۳ وجود ندارد.

💡 متخصصان حوزه سلامت روان بیان کردند که اختلال بیش فعالی جنسی می‌تواند ریشه‌های روانی یا فیزیولوژیک داشته باشد و نیاز به بررسی‌های دقیق پزشکی دارد.

💡 مدیریت صحیح این نوع اختلال از طریق درمان‌های رفتاری و گاهی داروهای تجویز شده توسط پزشک می‌تواند کیفیت زندگی اجتماعی و خانوادگی فرد را بهبود بخشد.

💡 شناخت دقیق علائم اختلال بیش فعالی جنسی برای مراجعان بسیار مهم است تا بتوانند در زمان مناسب برای دریافت کمک‌های تخصصی به متخصص مراجعه کنند.