احمد بن علی بن محمدباقر

[ویکی فقه] احمد بن علی بن محمدباقر (علیه السلام). احمد بن علی بن محمدباقر (علیه السلام)، از امام زادگان عالی قدر اصفهان می باشد.
احمد بن علیّ بن محمّدباقر علیه السلام، از امام زادگان عالی قدر بوده، و قبر او در بازار حسن آباد اصفهان قرار دارد. بقعه تاریخی و مجلّل این امام زاده، از آثار دوره صفویّه است. سنگ نوشته ای به تاریخ ۱۵ ربیع الاوّل ۵۳۶ق در امام زاده وجود دارد که قدمت امام زاده را نشان می دهد. نسب سادات طالقان و نسب امام زاده سیّدنصیرالدّین واقع در خیابان جلیل آباد تهران در محلّه پاچنار به جناب امام زاده احمد منتهی می شود.
جابری انصاری، حسن، تاریخ اصفهان و ری، ص۳۳۲.
۱. ↑ جابری انصاری، حسن، تاریخ اصفهان و ری، ص۳۳۲.۲. ↑ جابری انصاری، حسن، تاریخ اصفهان و ری، ص۱۲۴-۱۲۵.۳. ↑ جابری انصاری، حسن، تاریخ اصفهان و ری، ص۲۱۳-۲۱۴.۴. ↑ هنرفر، لطف الله، گنجینه آثار تاریخی اصفهان، ص۶۶۸.۵. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، مقدمه رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص۱۷۱.۶. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج۱، ص۵۱۰-۵۲۰.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۴۳۷.
...

💡 صبح این روز، مردم زیادی از فین، چوب به دست، (چوب‌ها نمادی از سلاح سردی است که اجدادشان با آن به خونخواهی حضرت برخاستند) بر سر چشمه آبی در کنار حرم (یعنی در محل شستن قالی) گرد هم می‌آیند و با شعار «یا حسین»، «یا حسین» به طرف مرقد سلطان علی بن محمدباقر حرکت می‌کنند. آنان در صحن صفا، همراه سایر مردم و با حضور چندین تن از علما و شخصیت‌های مذهبی، مراسم را با تلاوت آیاتی از قرآن آغاز می‌کنند. سپس مردم به نوحه خوانی و عزاداری می‌پردازند و پس از دقایقی چند، اهالی فین، چوب به دست، یکی از قالی‌های داخل حرم را برای شستن از خادمان امامزاده تحویل می‌گیرند. سپس قالی را لوله می‌کنند و بر دوش می‌کشند و با حمایت چوب‌های خود، آن را از صحن صفا خارج و در حالی که عَلَم و کُتَل‌هایی در جلو حمل می‌کنند، حسین، حسین گویان، قالی را به طرف چشمه آبی می‌برند که در ۸۰۰ متری امامزاده (حرم) روان است. بردن این قالی، سَمبُل جریان حرکت دادن جنازه مطهر امامزاده است و پس از دقایقی عزاداری، مراسم پایان می‌پذیرد. همچنین در این مراسم، هزاران تن از مردم، در حالی که بر سر و روی خود می‌زنند با شعارهای گوناگون، چوب به دستان فینی را همراهی می‌کنند.