احمد بن عبدالله اصفهانی

[ویکی فقه] احمد بن عبدالله اصفهانی (ابهام زدایی). احمد بن عبداللّه اصفهانی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • حافظ ابونعیم اصفهانی احمد بن عبدالله، احمد بن عبدالله بن احمد بن اسحاق بن موسی بن مهران، معروف به حافظ ابونعیم اصفهانی، از علما و محدثین بزرگ• ابن رسته احمد بن عبداللّه زهری اصفهانی، از محدّثین قرن سوم هجری در اصفهان• ابن عطاش ابوبکر احمد بن عبداللّه اصفهانی، از محدّثان قرن چهارم هجری در اصفهان• ابوالعباس احمد بن عبداللّه تاجر اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری• ابوالعباس احمد بن عبداللّه محدث اصفهانی، از محدّثین قرن هفتم هجری• ابوالعباس احمد بن عبداللّه وزیر اصفهانی، یکی از وزرای خلیفه عبّاسی در قرن چهارم هجری• ابوالعباس احمد بن عبداللّه قناطری خلقانی اصفهانی، از محدّثان اصفهان• ابوالعباس احمد بن عبداللّه روی دشتی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن پنجم هجری• ابوالعباس احمد بن عبداللّه بنداری اصفهانی، شاعر فارسی گوی، معاصر با مافرّوخی در اصفهان• ابوالعباس احمد بن عبداللّه نعمان اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری• احمد بن عبدالله وزیر اصفهانی، از اعلام و سیاستمداران قرن چهارم هجری در اصفهان• احمد بن عبدالله محدث اصفهانی، از محدّثین اصفهان• احمد بن عبداللّه فقیه اصفهانی، از فقهاء و محدّثین قرن چهارم هجری• ابوعلی احمد بن عبداللّه حداد اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری• ابوجعفر احمد بن عبداللّه نفاط اصفهانی، از زهّاد و عُبّاد و محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری• ابوالحسین احمد بن عبداللّه معدل تیمی اصفهانی، از محدّثین اصفهان و متصدی امر قضاوت در قرن چهارم هجری• ابوالفتح احمد بن عبداللّه سودرجانی اصفهانی، از محدّثین قرن پنجم هجری در اصفهان• احمد بن عبداللّه برقی اصفهانی، از راویان و فضلای شعر و ادب در اصفهان• ابوجعفر احمد بن عبداللّه یوانی اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری• سیداحمد بن سیدعبداللّه بحرانی نجفی اصفهانی، از ائمّه جماعات کوفه و اصالتا بحرینی• سیداحمد بن سیدعبداللّه میردامادی عاملی اصفهانی، از علما و ائمه جماعات اصفهان در دوره فتحعلی شاه قاجار
...

💡 عماد الدين طبرى در بشارت المصطفى روايت كرده است كه: جابر بن عبدالله انصارى درزيارت امام ابى عبدالله الحسين عليه السلام در روز اربعين چنين گفت:

💡 396- همان، ج 1، ص 305، باب 27، ح 1؛ الغيبة، شيخ طوسى، ص 2 (بنا بهنقل از شيخ طوسى از جابر بن عبدالله، در اين صحيفه در دوازده نام ائمه عليهم السلام،سه نام محمد و سه نام على وجود داشته است ).

💡 در حالى كه مى بينيم شيخ صدوق همين حديث را با اسناد خودش، و نه به نقل از كتاب كافى، در كتاب عيون اخبار الرضا با دو سند، و در كتاب اكمال الدين با يك سند از محمد بن الحسين آورده و سپس سندش با سند كافى به جابر بن عبدالله رسيده است.

💡 سلیمان بن عبدالله، پس از شکست در برابر داعی، از استرآباد (گرگان کنونی) به خراسان رفت و در جای خود نمایندگانی را قرار داد. داعی کبیر نیز پس از سرکوب مخالفان داخلی، در تاریخ ۳ ذی‌الحجه ۲۵۳ هجری قمری، «محمد بن ابراهیم»[یادداشت ۷] و «لشکرستان دیلمی» را در رأس سپاهی به سوی استرآباد اعزام نمود که توانستند آن شهر را نیز فتح کنند.

💡 خالد بن عبدالله، در عين تحمل شكنجه ها حاضر نبود با احدى گفت و گو و درخواستشفاعت و عذر خواهى كند. غيلان به نزد وليد رفت و گفت: به خدا من كسى را شكنجه مىكنم كه هيچ حرفى نمى زند و از هيچ كس ‍ درخواستى نمى كند.