احمد ابن دؤل قمی

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
عالم و نویسنده ی شیعی. از زندگانی وی چیزی در دست نیست، اما از آثارش چنین برمی آید که مؤلفی والا و نویسنده ای پرکار بوده است.
عاملی برای وی 77 کتاب و استرآبادی 100 کتاب برشمرده است. از جمله آثار وی: «الحدائق»، در توحید که برای فرزندش، محمد بن احمد، نوشته؛ «الطبقات»؛ «التفسیر»؛ «المؤمن»؛ «الایضاح»؛ «السنن»؛ «التهذیب»؛ «التنبیه»؛ «العلل»؛ «الصلاة»؛ «الزکاة»؛ «الزیارات»؛ «الاخوان»؛ «الدلائل»؛ «التحذیر»؛ «الکمال»؛ «التنافس»؛ «العواصم»؛ «الطب»؛ «خصائص الاطعمة»؛ «الادویة».

💡 احمد ابن حنبل كه از پيشوايان اهل سنت است در كتاب خود بنام مسند احمد ج 5:347 از عبداللهابن بريده نقل كند كه گفت: من و پدرم نزد معاويه رفتيم، بعد از صرف غذا، شرابآوردند، معاويه خورد، و به پدرم نيز تعارف كرد، پدرم گفت: از آن موقع كه پيامبر آنرا حرام نمود من آن را ننوشيده ام، معاويه پاسخ داد: من زيباترين جوان قريش بودم 

💡 آستانه محله بسیار کهن در مرکز شیراز که آرامگاه سید علاءالدین حسین فرزند موسی کاظم در آن قرار دارد و بعد از بارگاه احمد ابن موسی شاهچراغ مهم‌ترین زیارتگاه در شیراز است.

💡 احمد ابن ابى طاهر در كتاب اخبارالملوك آورده است كه: وقتى معاويه صداى مؤ ذن را شنيدكه مى گويد: اشهد ان محمدا رسول الله، گفت: مرحبا بر اين پدر! اى فرزند عبداللهتو همت بلندى داشتى ! راضى نشدى جز به اينكه اسم خود را كنار نام پروردگارجهانيان قرار دهى. (103)

💡 نکتهٔ دیگر در مورد او رابط نیکویش با خاندان سامانی است که به دستور مأمون صورت گرفته بود. به طوریکه او نوح ابن اسد را حاکم سمرقند، احمد ابن اسد را حاکم فرغانه و یحیی بن اسد را به حکومت چاچ و استروشنه گماشته بود.