کلمهی «آتش گر» در فارسی به معنای کسی است که آتش روشن میکند، نگهداری میکند یا بر آن کنترل دارد؛ این فرد مسئول مراقبت از آتش، هدایت آن و استفاده صحیح از آن است. در متون تاریخی و ادبی، آتش گرها جایگاه مهمی داشتهاند، زیرا آتش عنصری حیاتی برای زندگی، کار و امنیت انسانها بوده است. همچنین «آتش گر» به معنای «خالق آتش» است؛ یعنی کسی که آتش را پدید میآورد و توانایی ایجاد شعله و گرما دارد. این معنا بار نمادین و استعاری دارد و نشاندهنده قدرت، انرژی و مهارت خلاقانه فرد است. در ادبیات و متون کهن، این واژه نمادی از کنترل و هدایت منابع حیاتی و انرژی است. از نظر معنایی، «آتش گر» با واژههایی مانند شعلهورکننده، آتشبین، آتشساز و خالق آتش نزدیک است. این واژه تأکید بر توانایی فرد در تولید و نگهداری عنصر حیاتی آتش دارد و هم کاربرد عملی و هم نمادین دارد.
اتش گر
لغت نامه دهخدا
( آتش گر ) آتش گر. [ ت َ گ َ ] ( ص مرکب ) خالق آتش:
خورشید صانع است مر آتش را
بشناس زآتش ای پسر آتش گر.ناصرخسرو.
فرهنگ فارسی
( آتش گر ) خالق آتش
جمله سازی با اتش گر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نی نی که زبان من بسوزد ز آتش گر برگویم ز سرگذشتی که مراست
💡 به خنجر گر برآرند دیدگانم در آتش گر بسوزند استخوانم
💡 بر آتش گر ببینی گل بروید به آب ار بنگری پستی نجوید
💡 در آتش گر ببینی چون خلیلش نشسته چون خضر بر فرش خضراست
💡 چه گفت آتش گر هیبتش نه یار شدی مرا به سوزش تیره تر از دخان شدمی