اتش تاب

لغت نامه دهخدا

( آتش تاب ) آتش تاب. [ ت َ ] ( نف مرکب ) گلخنی. تون تاب.

فرهنگ عمید

( آتش تاب ) ۱. کسی که مواد سوختنی در کوره می ریزد، تون تاب، گلخنی.
۲. کوره.

فرهنگ فارسی

( آتش تاب ) گلخنی تون تاب

جمله سازی با اتش تاب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 از هیبت آن آب تن آتش تاب رفت آتشی از آتش و آبی از آب

💡 تاب سرما که بُرد از آتش تاب آب را تیغ و تیغ را کرد آب

💡 در غروب‌های پاییزی، آتش تاب خورشید بر پهنه دریا چنان زیبا و خیره‌کننده است که هر بیننده‌ای را به تماشای آن واداشته و مسحور می‌کند.

💡 شاعر با استفاده از آرایه‌های ادبی، آتش تاب دل عاشق را به شعله‌های درخشانی تشبیه کرده است که شب‌های تنهایی او را روشن و پر از درد می‌کند.

💡 در میان تاریکی شب، آتش تاب شعله‌های فانوس در کویر، تنها منبع امید مسافران خسته بود که به دنبال راهی برای رسیدن به مقصد بودند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران