ابومحمد حسن شریعی

[ویکی شیعه] ابومُحَمَّد حَسَن شَریعی یا سَریعی نخستین کسی است که به دروغ ادعای نیابت خاص از سوی امام زمان(ع) کرد.
شیخ طوسی در الغیبه او را از اصحاب امام هادی و امام عسکری (ع) شمرده و گفته او نخستین کسی بود که بر خدا و حجت های الهی دروغ بست و توقیعی در لعن و بیزاری از وی صادر شد. شیعیان نیز او را لعن کردند و از او بیزاری جستند. سرانجام کار او به کفر و الحاد کشیده شد.

💡 102- -18 چاپ جديد ص 305 نقل از كتاب معراج ابومحمد حسن ) از صدوق

💡 در ستیز با امیرکا، ابومحمد حسن ناصری که رکن الدوله برای نبرد با ثائریان به او پول داده بود هم به مهدی پیوست.

💡 او، در بيشتر موارد، منقولات خود را به شيوخ خود، يعنى پيشوايان معتزله نسبت مى دهد واز ميان آنان، جاحظ و ابوعبدالله جعل و ابوعلى جبائى و ابوهاشم جبائى و ابوالقاسمبلخى، بيشتر به چشم مى خورند و در نقد فرقه هاى شيعى از گفته ابومحمد حسن بنموسى نوبختى بهره مى گيرد.