ابوقبیصه مروان بن مهلب

[ویکی فقه] ابوقَبیصه مروان بن مهلب از شخصیت های خاندان آل مهلب می باشد؛ این خاندان، خاندانی اصالتا ایرانی منسوب به مهلّب بن ابی صُفره بوده، که در اوایل ظهور اسلام برآمد و لااقل تا سده ۷قمری/۱۳میلادی امیران، وزیران، شاعران و دانشمندانی از آن برخاستند.
ابوقَبیصه مروان بن مهلب، ( ۱۰۲ق/۷۲۰م) نخستین بار در وقایع سال ۹۰ق/۷۰۹م از او آشکارا یاد شده است. وی در این سال برادران خود یزید و مفضل و عبدالملک را که در زندان حجاج بن یوسف بودند، مدد رسانید تا گریختند و به فلسطین رفتند.
محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۲۰۹، به کوشش یان دخویه، لیدن، ۱۸۸۳-۱۸۸۵م، فهرست.
در روزگار خلافت سلیمان بن عبدالملک، مروان حکومت یمامه یافت،
خلیفة بن خیاط، تاریخ خلیفه، ج۱، ص۴۲۹، به کوشش سهیل زکار، دمشق، ۱۹۶۸م، فهرست.
۱. ↑ محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ج۲، ص۱۲۰۹، به کوشش یان دخویه، لیدن، ۱۸۸۳-۱۸۸۵م، فهرست. ۲. ↑ خلیفة بن خیاط، تاریخ خلیفه، ج۱، ص۴۲۹، به کوشش سهیل زکار، دمشق، ۱۹۶۸م، فهرست. ۳. ↑ محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ج۵، ص۳۴۰.
...

💡 چهار نفر ديگر، يكى پس از ديگرى به مالك اشتر نخعى حمله كردند، كشته شدند. ديدناين صحنه بر معاويه سخت و گران بوده او به مروان بن حكم گفت: اى مروان اشترنخعى مرا نگران و مضطرب كرده است با لشكرى كه در اختيار توست بر او حمله كن و ازاو انتقام كشتگان ما را بگير.

💡 (شيخ بهائى ) فرموده كه در اين روز سنه 65 متغلب بنى اميه مروان بن حكم هلاك شدو سببش آن بود ك تزويج كرده بود زن يزيد بن معاويه را. روزى به پسر زنش (خالدبن يزيد) گفت: يا بن الوظيه گفت: يا بن الوظيه. زنش چون شنيد در غضب شد وروزى در وقت خواب (مروان ) و ساده اى بر صورتش نهاد و با كنيزگان روى آن نشستتا (مروان ) هلاك شد و در آنوقت 63 سال از عمر نحسش گذشته بود.

💡 او، يك پنجم از بيت المال را به مروان بن حكم هديه كرد و آن راند شدهرسول اكرم (ص ) را وزير خود گردانيد.

💡 در احتجاج از محمد سائب روايت كرده است كه مروان بن حكم به حسين ابن على عليه السلامگفت: اگر افتخار شما به فاطمه عليهماالسلام نباشد به چه چيز بر ما فخر مى كنيد؟حسين عليه السلام برخاست، گلوى او را بگرفت و بفشرد و آن حضرت بسيار نيرومندبود و عمامه مروان را به گردن او پيچيد تا بى هوش شد. (380)

💡 نقل شده كه حضرت عبّاس عليه السّلام در وقت شهادت سى و چهار ساله بود و آنكه اُمُّالْبنَين مادر جناب عبّاس عليه السّلام در ماتم او و برادران اعيانى او بيرون مدينه دربقيع مى شد و در ماتم ايشان چنان ندبه و گريه مى كرد كه هر كه از آنجا مى گذشتگريان مى گشت. گريستن دوستان عجبى نيست، مروان بن الحكم كه بزرگتر دشمنىبود خاندان نبوّت را چون بر امّ البنين عبور مى كرد از اثر گريه او گريه مىكرد!(269)

💡 لذا نظر نهايى يزيد بر آن قرار گرفت تا خود را از خطر امام برهاند اگر چه با كشتنوى در مكه صورت گيرد و حتى اگر به پرده هاى كعبه آويخته باشد! اينتصميم، اراذل و بى شرمانى چون مروان بن حكم و هم پالكى هايش را به شوق در مىآورد. و شادى فراوانى را در درون پليد آنان مواج مى ساخت