ابوبکر بن اسماعیل بن عبدالحق

[ویکی فقه] ابوبکربن اسماعیل بن عبدالحق یکی از خراسانیان (بنی خراسان) و از خاندان های حکومت گر در شهر تونس بود.
در ۵۴۳، مردم تونس که از تسلط رومیان بر شهر مهدیه ترسیده بودند، بر معدّ بن منصور شوریدند و فتنه بزرگی برپا شد. در پی این فتنه، مردم تونس تصمیم گرفتند حکومت را به خراسانیان بازگردانند. از این رو گروهی به شهر بَنْزَرْت رفتند و ابوبکر بن اسماعیل بن عبدالحق را که در زمان احمد بن عبدالعزیز به آن جا گریخته بود، به تونس بردند و امیر خود کردند. او پس از هفت ماه حکومت با دسیسه برادر زاده اش، عبداللّه بن عبدالعزیز بن اسماعیل، کشته شد.

💡 محمد تصمیم گرفت که به آذربایجان برود؛ زیرا مودود بن اسماعیل بن یاقوتی از وی دعوت کرده بود. با توجه به کشمکش‌هایی که بین دو طرف روی داد، در بغداد گاه به نام برکیارق و گاه به نام محمد خطبه خوانده می‌شود

💡 سُدیْف بن اسماعیل بن مَیْمون (؟ -۱۴۶ق) ادیب و شاعر حجازی مخضرم بود. بیشتر اشعارش هجو، مدح و غزل بوده‌است.