ابدون

ابدون. [ ] ( اِخ ) ( مُخرّب ) کلمه عبری ملک الموت و ملک ویرانی، و گاهی به معنی عالم اموات آمده است. ( از قاموس کتاب مقدس ).

کلمه عبری بمعنی ملک الموت و ملک ویرانی

اَبَدّون (Abaddon)
(در یونانی آپولیون۱، واژه ای عبری به معنی ویرانگر) در عهد عتیق۲ (کتاب ایوب ۳۱: ۱۲؛ مزامیر ۷۸: ۴۹)، برابر با شئول (هاویه) و خدای مرگ. در عهد جدید۳، کتاب مکاشفۀ یوحنا۴ باب نهم، نام فرشتۀ نگهبان چاه هاویه است که از آن دود عظیم و ملخ های همچون عقرب نمایان می شوند، و شاید تجسّم جهنم باشد. واژۀ یونانی آن نیز به معنی ویرانگر، احتمالاً اشارۀ تجنیسی به آپولون۵ دارد که نمادش ملخ است.

💡 آبدون زگاربی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۹ میلادی انجام داد.

💡 آبدون انجیر، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است.