فیزیسین
«فیزیسین» واژهای است برگرفته از کلمه انگلیسی Physicist که در فارسی بهصورت آوانویسیشده به کار میرود. معنای درست آن برابر با «فیزیکدان» است؛ یعنی فردی که در علم فیزیک تخصص دارد و به مطالعه قوانین و پدیدههای طبیعی میپردازد. فیزیسینها در شاخههایی مانند مکانیک، الکترومغناطیس، ترمودینامیک، فیزیک کوانتوم و نسبیت فعالیت علمی و پژوهشی دارند. وظیفه اصلی یک فیزیسین، بررسی رفتار ماده و انرژی و کشف روابط ریاضی و تجربی حاکم بر جهان طبیعت است. در متون علمی و دانشگاهی، «فیزیسین» بهعنوان معادل «عالم به علم فیزیک» یا «دانشمند فیزیک» استفاده میشود. آنها نقش مهمی در پیشرفت فناوری، صنعت، پزشکی نوین و علوم مهندسی از طریق پژوهشهای بنیادی و کاربردی دارند. بهطور کلی، این واژه به معنای فیزیکدان و دانشمند متخصص در علم فیزیک است و کاربرد آن ماهیتی علمی و تخصصی دارد.
مترادفها
پزشک، طبیب
لغت نامه دهخدا
فیزیسین. [ سی َ ] ( فرانسوی، ص، اِ ) فیزیک دان. احتراز از استعمال این کلمه بیگانه اولی است. ( از فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ فارسی
فیزیکدان، عالم بعلم فیزیک
( صفت اسم ) فیزیکدان. توضیح احتراز از استعمال این کلمه ( صفت ) بیگانه اولی است.